Een Droog Wit Seizoen

Deze keer ga ik het hebben over het boek Een Droog Wit Seizoen geschreven door André Brink. Ik leg hierbij uit welke soorten spanningen er in voorkomen.

Een Droog Wit Seizoen werd in 1979 voor het eerst uitgegeven. Dit is het twaalfde boek van de Zuid-Afrikaanse André Brink. Een biografie over hem is hier te vinden. Een belangrijke verklaring voor de bekendheid van het boek is dat het verhaal ook is verfilmd.

Het verhaal wordt geopend met een voorwoord van de schrijver. Hierin beschrijft André hoe de hoofdpersoon Ben du Toit hem vroeg speciale papieren voor hem te bewaren. ‘Zij’ mochten dit niet vinden. André was in deze paragraaf de ik-verteller. Ik nam daardoor aan dat het perspectief niet zou veranderen in het verhaal. Dit maakte mij een ‘naïeve lezer’.

 Toen ik verder las kwam ik er achter waar het verhaal over ging. Een Droog Wit Seizoen gaat over de blanke leraar Ben du Toit. Samen met zijn vrouw en drie kinderen woont hij in Zuid-Afrika. De zwarte schoonmaker van de school waar hij werkt, Gordon Ngubene, is een goede vriend van Ben. Als snel wordt duidelijk dat Ben en Gordon in een tijd van apartheid leven. De blanken en zwarten worden gedwongen gescheiden van elkaar te leven, waarbij de blanken op alle aspecten een beter leven hebben. Toen ik begreep dat Ben en Gordon goede vrienden waren werd er al kritische spanning bij mij opgewekt. Ik had direct door dat deze vriendschap later in het verhaal voor veel problemen zou kunnen zorgen.

Gordon heeft een zoon, Jonathan. Jonathan doet mee aan demonstraties tegen de blanke bestuurders en de ongelijke wetten. Nadat een demonstratie uit de hand liep kwam Jonathan niet meer thuis. Dit wekte emotionele spanning op. Ik wist dat Jonathan iets was overkomen en voelde de ongerustheid die Gordon gehad zou moeten hebben. Gordon hoort een tijdje later dat zijn zoon was opgepakt door de Special Branch en is overleden aan een natuurlijke dood. Gordon gelooft natuurlijk niks van deze zogenaamde natuurlijke dood en gaat op onderzoek uit. Hij vraagt hierbij hulp aan Ben. 

Gordon wordt na een tijdje zelf ook opgepakt. Wanneer Ben te horen krijgt dat Gordon zichzelf van het leven heeft benomen weet hij dat er iets goed mis is met de Special Branch en de overheid. Dit wekt kritische spanning op. Op het moment dat Ben zelf op onderzoek uit gaat wordt deze spanning alleen maar groter.

Ben krijgt het lichaam van Gordon te zien, welke helemaal is mishandeld. Hierdoor weet Ben zeker dat het geen zelfmoord was. Ben helpt Emily, de vrouw van Gordon, met een rechtszaak tegen de Special Branch.

Naarmate Ben zich meer in de zaak van Gordon verdiept, des te meer hij zich afzondert van zijn gezin. Zijn leven begint nu alleen maar te draaien om het vechten tegen de corrupte overheid en het stoppen van de afschuwelijke daden van de Special Branch. Ben wordt gezien als een verrader en schande voor zijn familie. Zijn vrouw en twee dochters willen dan ook niks meer met hem te maken hebben. Dit wekt emotionele spanning op want je leeft erg mee met Ben. Ben wil alleen doen wat goed is en helpt daarbij heel veel (zwarte) mensen.

Ben schrijft al zijn bevindingen over de corrupte overheid en de Special Branch op. Wanneer de politie zijn huis doorzoekt wordt situationele spanning opgewekt. Als ze zijn notities zouden vinden werd ook Ben opgepakt. Gelukkig heeft hij deze veilig verstopt en komt hij er mee weg.

Ben vreest nu voor zijn leven en geeft al zijn aantekening aan André Brink, de schrijver. Wanneer hij een brief naar André op de post wilt doen waarin hij beschrijft hoe bang hij is, wordt hij aangereden door een auto. Dit is het einde van het verhaal.

Ondanks dat ik het verhaal hierboven heb samengevat, heb ik een nog iets uitgebreidere samenvatting bijgevoegd. Deze is hier te lezen. Deze samenvatting kan tevens ook gezien worden als een goede recensie.